Korisničko ime      Lozinka

Nemaš nalog? Registruj se

Profil

Opšte informacije

Ime i prezime

Elisabetta Bacci - Galerija LUCIDA, Bgd, okt.2017.

Elizabeta Bači, rođena u Trstu, živela je u Veneciji, Londonu, Njujorku i Đenovi. Studirala je vizuelne umetnosti na Akademiji Ligustica di Belle Arti u Đenovi i istoriji umetnosti na Università degli Studi u Trstu. Njeni radovi izlagani su u Italiji i inostranstvu.

Elisabetta Bacci – Egzistencijalna percepcija boje

 

Elisabetta Bacci, italijanska umetnica koju galerija Lucida danas predstavlja, rođena je u Trstu, a živela u Veneciji, Londonu, Njujorku i Đenovi. Studirala je vizuelne umetnosti na Akademiji Ligustica di Belle Arti u Đenovi i istoriji umetnosti na Università degli Studi u Trstu. Radi i izlaže u Italiji i inostranstvu.

Galerija Lucida ovom prilikom publici predstavlja radove iz tri ciklusa Elisabetta Bacci – Mola, Teba i Fraktura. Sve radove karakteriše izražajan kolorit i podela kvadratnog formata slike na dva jednaka horizontalno postavljena polja različitih boja nanesenih vidljivim gestualnim potezima slikarske četke.

 U radovima iz prve serije Mola ova bojena polja otvoreno aludiraju na zemlju/more i nebo; u centru baze slike postavljen je trapezoid (molo) koji dopire skoro do razdelne linije bojenih polja, do horizonta, ali ga ne dodiruje;

U kasnijim radovima iz serije Teba horizontalno postavljene bojena površine i dalje zadržavaju aluziju na horizont, iako umetnica koloristički tretira ova polja kao samostalni sklop.  Umesto trapezoida u centru slike, malo disfokusiran, nalazi se zlatni pravougaonik (Teba, tj. Nojeva Arka i košarica u koju je majka položila malog Mojsija i pustila niz Nil; u oba ova strozavetna pominjanja “teba” predstavlja simbol spasenja).

 U najnovijoj seriji Fraktura, koja na prvi pogled podseća na “zip” slike Barnetta Newmana, obojena horizontalna polja zagasitijeg su kolorita, a na centru platna nalazi se tanka vertikalna linija (fraktura) koja se proteže između gornje i donje ivice slike.

Osnovni elementi svih kompozicija su boja i geometrizacija koja se ogleda u strogoj podeli platna, ali i u prikazanim pravilnim geometrijskim oblicima (jednakokraki trapez – Molo, pravougaonk – Teba i prava linija – Fraktura). Oba ova elementa nagone nas da istražujemo dublje konceptualne nivoe rada Elisabette Bacci. Evidentno je da razvoj njenog umetničkog izraza ide u pravcu smanjivanja površine centralnog  prikaza, tj. fokusa kompozicije, ali i pojačavanja intenziteta njegovog vizuelnog i kontemplativnog efekta na posmatrača.

Iako uporište ima u Color Field slikarstvu, umetnost Elisabette Bacci umnogome se razlikuje od ovog umetničkog stila – ona površinu platna tretira kao vidno polje sa centralnim fokusom; iako naglašava ravnu površinu slike, aludira na horizont, samim tim i dubinu, odnosno perspektivu; uključuje i predstave (iako krajnje svedene) objekata iz realnog/mitskog sveta. Osim ovih formalnih, postoji i suštinska razlika između Color Field slikarstva i slikarstva Elisabette Bacci – njene slike ne predstavljaju emotivni, već intelektualni umetnički izraz.  Njeni radovi nisu samo umetnička dela po sebi, jer ih umetnica tretira kao delove instalacije veće kontemplativne slagalice, tako da pojedinačna dela postaju posrednici, putokazi koji nas uvode i usmeravaju ka metafizičkom iskustvu, ukazujući nam na nova duhovna područja.

Utemeljene na kontemplaciji, jednoj od zaostavština Color Field slikarstva, slike Elisabette Bacci predstavljaju mesta  događanja dubokih, ličnih introspekcija - obojena polja su prostori  u kojima dolazimo u kontakt sa nečim ličnim i vanvremenskim, sa zastrašujućim osećajem slobode misli za koju vidimo da na kraju, posle turbulentnih duhovnih promena, rezultuje stabilnošću i ravnotežom.

Slike Elisabette Bacci meditativnog su karaktera, uvlače nas u sebe i nagone da razmisljamo o fundamentalnim, ontološkim pitanjima ljudskog postojanja – ko smo, zašto postojimo,kuda idemo, čemu treba da težimo, koja je naša svrha. Misaoni horizonti njenih radova, kao predeli našeg unutrašnjeg bića, ukazuju nam na put ka apsolutu, ka istini koju nikad ne možemo da dosegnemo, ali i na važnost istrajavanja na putu da joj se što više približimo.

 

Ivona Fregl

 

 

Elizabeta Bači - Egzistencijalna percepcija boje

 

Do današnjeg dana, avantura čiste boje u umetnosti bila je put koji je u velikoj meri istorizovan od 1940, kada su glavni predstavnici apstraktnog ekspresionizma, kao što su Rotko, Polok i Hartung, istraživali mogućnost odbacivanja upotrebe gestova, znakova i polja boja u okviru neograničenog niza varijacija između dva suprotna pola instiktivnog gesta i pažljivo promišljenog slikarstva. Slikanje u posebnom prostoru platna, koje je kulminiralo u Color Field slikarstvu, kasnije je otkrilo mentalnu dimenziju slike postavljene na platno kao privremeni uvid u jednu unutrašnju viziju koja se oblikuje u napetosti između objektivnosti umetničkih procesa i nemerljivog zavođenja boje i svetlosti. Nakon toga boja, već oslobađena od bilo kakvih figurativnih referenci, dalje se oslobađa od slikovne discipline kako bi postala autentični i autarhijski medijum spreman da zauzme okolnu stvarnost, kao što je poznata Internacionalna Iv Klajn Plava ili kontroverzna Vantablack na koju je Aniš Kapur nedavno tražio ekskluzivno pravo.

Gore izložena kratka istorijska digresija kontekstualizuje i uvodi nas u delo Elizabete Bači. Umetnica godinama istražuje prirodnu ekspresivnu vrednost boje interpretirajući sliku kao ritualni i meditativni akt koji prelazi granice platna da bi se ponudio kao intimno i impresivno iskustvo. U skladu sa pristupom svojih međunarodnih prethodnika, umetnica iz Trsta posmatra boje kao samostalni jezik sa sopstvenom ravnotežom i pravilima koja se pojavljuju u oslobađajućem ponavljanju i smenjivanju gestualnog i konceptualnog protokola koje karakteriše stroga trezvenost. Osnovni deo svake njene slike predstavlja kombinaciju horizontalnih šablona koji dele na pola striktno četvorougaono i ravnostrano slikovno polje. Naizgled dvobojna površina zapravo predstavlja rezultat prečišćene teksture nanosa boje kistom u kojoj se različite nijanse iste boje zadržavaju na čekinjama kista i nanose se odvojeno na platno kako bi se u pogledu posmatrača spojile jedna sa drugom. Brzo preklapanje ovih linija akrilne svetlosti spaja se u pretočeno i nepokretno vreme slike, hitnu i slučajnu privremenost spoljašnjeg sveta i umetničke kompulsivne, emotivne vibracije u potrazi za teško ostvarivom sintezom između programske želje za redukcijom na suštinu i glasova koji nekontrolisano izviru iz njene podsvesti. Stalna osmoza između unutrašnje realnosti koja teži apsolutu i formi koja predstavlja promenljivi otisak fenomenološke stvarnosti možda je najočigledniji ekspresivni stil poetike Elizabete Bači i koren projektivne efikasnosti njenih slika. Nanosi duginih boja odvojeni jasnom horizontalnom linijom ne mogu a da ne podsete na najviše ikoničnu predstavu horizonta koji se vidi kao linija razdvajanja između mora i neba i kao tačka susreta između dve beskonačnosti različitog znaka. Na ovaj način, definisani opseg platna slobodno se širi ad libitum na centripetalni način u definisanju mentalnog i arhetipskog pejzaža i u suprotnom centrifugalnom pravcu neizrazivih filozofskih i metafizičkih različitosti.

Umetnica, zavedena autoprikazom slike i izazvana stalno promenljivim poljima sile koje slika može osloboditi, prekida i konceptualizuje tok boje umetanjem dodatnog geometrijskog elementa koji daje pečat i čini različitom svaku seriju slika. U prethodnoj seriji pod nazivom Mola, u središtu platna, na donjem delu slike, izdvaja se jednakostranični trapezoid koji se prostire visoko do srednje razdelne linije, usložnjavajući početni par boja novim, harmoničnim zračenjem. U nejasnoj perspektivnoj poziciji između bega ka horizontu i odvojene pozicije jedno uz drugo, molo/sveta planina može se slobodno tumačiti kao čulni poziv da se potopimo u nemoguće nijanse psihičkog mora ili kao odbačeni idol koji čuva alhemijsku čistoću polja boja u pozadini. Napetost između apstrakcije i reprezentacije rešava se u međusobnom komplementarnosti u sledećoj seriji Teba, u kojoj se u centru vizuelnog polja pojavljuje zagonetan zlatni pravougaonik, uvek identičan po nijansi i dimenzionalnoj skali u odnosu na okvir slike. Idealni potomak skladišta – paralelopipeda u kome su jevrejska tradicija i ranohrišćansko slikarstvo prepoznavali Nojevu arku, čini se da otporni pravougaonik štiti telos i punkctum vizije učvršćujući njenu osnovnu vrednost bez otkrivanja tajne.  Najnovija serija pod nazivom Frakture izdvaja se od dva prethodna ciklusa. Svetli sjaj dva horizontalna polja postaje sjaj Saturna, oslobođen od pigmenta koji izgleda da su dopuštali da uzbuđen endogeni sjaj prođe kroz neodređenu zavesu prigušene svetlosti. Početna meka vizija ovde je prekinuta tankom vertikalnom trakom koja deli sliku na dva simetrična pravougaonika pomoću metalne nijanse koja odražava sobno osvjetljenje koje uslovljava percepciju ukrštenih obojenih polja. Fraktura, inače tumačena kao spajanje dva slična, ali neprimetno različita elementa, sprečava posmatrača da uronji u neodređenu refleksiju koja ga okružuje upravo kada iskušenje napuštanja racionalnosti dostiže vrhunac, da bi ga podsetilo da slika predstavlja pre mentalno nego čulno traganje.

Prelaskom nepokolebljive apscise originalnog mita i večnog toka sa vertikalnim sadašnjim vremenom koje pretpostavlja preciznan egzistencijalni položaj, umetnica uzima aktivno učešće u misterioznom razvoju svog rada i čini da posmatrači postanu svesni svoje unutrašnje intelektualne agonije. Prema tome, za Elizabetu Bači suština slikanja leži u stalnom preispitivanju vizuelnog problema u kojem uvek ostaje nešto neodređeno i nedovršeno, nešto što podstiče obnavljanje pitanja bez traženja definitivnog rešenja. Osnovna pristrasnost konceptualnih i reprezentativnih ishoda sa kojima se eksperimentisalo s vremena na vreme, za nju je slična filozofskom istraživanju nemogućnosti da završi svoj umetnički rad koji u procesu nastajanja i sažimanja u slikarstvu zahteva nepotisnut poziv na slobodu i delikt. Proširivanjem granica pogleda na neodređeno negde drugde u okviru metafizičkog prozora, slikovni prostor se projektuje izvan platna, gde postaje fokus stvarnog iskustva u kojem se autor, posmatrač i slika oslobođena od ograničenja svog oslonca nalaze u jedinstvu ovde i sada.

 

Emanuela Zanon

 

Otvorena izlozba - EGZISTENCIJALNA PERCEPCIJA BOJE - Elisabette Bacci - Gal. LUCIDA, Bgd

 

21.10 - 11.11.2017.godine

Izložbe (izbor)

 

 

"Collettiva" Atelier Motzàr, Motzàr (2012) Mađarska,

Progetto Arca PARDES, Mira (2013) Italija,

"Ponte Italia-Messico" La Telarana u Oaksaki i muzej Arocena u Torreonu (2013) Meksiko;

"Piers" Museo Galata, Đenova (2014) Italija;

"Tebah" Ai Fiori, Trst (2015) Italija.

 

 

Osim toga, 2016. godine održane su izložbe u Museo Carà, Muggia i Galerija Murska Sobota u Murskoj Soboti, Slovenija.  Dve samostalne izložbe održane su 2017. godine, u galeriji Kvartirna Hiša u Celju i Lux art galeriji u Trstu.

 

 

Autori tekstova u katalozima njenih izložbi su Emilia Marasco, Khaled Fouad Allam, Antonio Cattaruzza, Robert Inhof i Gianni Spizzo na italijanskom, slovenačkom, engleskom i francuskom jeziku, dok su autori fotografija Dominik Fras, Annalisa Pisoni, Lucio Perini, Milena Rajnar i Nataša Kos. Rad Elizabete Bači sastoji se uglavnom od slika rađenih akrilnim bojama na platnu. Slike su podeljene u cikluse koji se bave subjektom povezanim sa duhovnim meditativnim kontekstom, a tri slike predstavljaju obojena polja koja se nalaze u međusobnom dijalogu. Umetnica je kasnije ove slike postavila i snimala u urbanim kontekstima različitih gradova. Prikazan na ovaj način, svaki ciklus slika stvara jednu vrstu serijske slikovne instalacije, odnosno ističe odnos između boja koje umetnica koristi i svetlosti okoline, dva činioca koji zajedno ostvaruju jedinstvenu atmosferu. Postavke izložbi Elizabete Bači obično se sastoje od slika na platnu različitih veličina, instalacija i oslikanih zidova, malih uramljenih crteža-akvarela i uramljenih fotografija.

Galerija LUCIDA

 

Cika Ljubina 11, Beograd

 

Kontakt: Ivona Fregl, ist. umetnosti

 

www.galerijalucida.rs